ความหวัง : ความเจ็บปวด

สวัสดีครับเพื่อนบ้านทุกคนที่อาจจะเผลอมีโอกาสเข้ามาเยี่ยมที่บลอคนี้ 

เกือบปี ที่ไม่ได้เขียน และอัพเดท Blog
เพราะมัวแต่งานยุ่ง
ยุ่งเสียจนแทบไม่เหลือความเป็นส่วนตัว

ไม่ทราบว่าเพื่อนบ้านใน Exteen คนอื่น ๆ จะเป็นอย่างไรกันบ้าง
ยังแอบคิดถึงอยู่นะครับ หุ ๆ ต้องบอกว่า "แอบคิดถึง" จริง ๆ
เพราะปกติเวลาที่มีอยู่ตั้งแต่ 08.30 น. - 20.00 น. จะเป็นเวลาที่ทุ่มเทให้กับที่ทำงาน
และที่สำคัญ

( ครั้งสุดท้ายที่ได้หยุดพักผ่อนวันหยุดประจำสัปดาห์คือวันที่ 14 พ.ย. 2550
อ้อ ผ่านมาแล้ว 49 วันแล้วครับ (หึ ๆ ทำงานมาราธอนกันจริง ๆ)  )

^

^

ข้อมูลการทำงานมาราธอนที่ทำได้เมื่อปีที่แล้วครับ

อยากเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้เพื่อนบ้านได้อ่าน ( ใครอยากจะอ่านเรื่องของแกกันวะ ฮ่วย )

แต่คิดไปคิดมา เอาไว้ทีหลังดีกว่า เพราะผมถนัดเรื่องอู้อยู่แร้ว หุ ๆ (อู้แถว ๆ นี้นะครับ แต่เรื่องงาน อู้ลำบากจริง ๆ)

เอานิดนึง

 ใครเคยเจ็บปวดเพราะความรักบ้างครับ

อืม... สองปีที่ผ่านมานี้ เพิ่งทำให้ผมได้รู้จักความรักกับเค้า และแน่นอนครับ มันคือ

ความหวังและความเจ็บปวดของผมจริง ๆ

ให้ตายสิ

ไว้วันหน้าจะแวะมาเขียนนิยายน้ำเน่าให้อ่านเล่น ๆ นะครับ ( ถ้าไม่มีใครอยากอ่านก็ถือเสียว่าผมระบายความในใจก็แล้วกัน หุ ๆ ๆ )

ตื่นเต้น วันที่ 12 นี้ หวานใจคนเดิมจะออกคอนเสิร์ตใหม่ ( อีกแร้ว โฮะ ๆ ๆ )

รักและคิดถึงนะครับ เพื่อนบ้านที่น่ารักทุกคน